Gebruik strafrechtelijk bewijs in bestuursrecht
Bron: Raad van State d.d. 1 februari 2012 (3 februari 2012)
De burgemeester van Venlo had met toepassing van artikel 13b lid 1 Opiumwet gelast dat een woning voor een jaar werd gesloten, omdat geconstateerd was dat in de woning cocaïne en heroïne was verkocht. De burgemeester ontleende die constatering aan bewijs dat in het kader van de strafzaak was vergaard.
De Afdeling oordeelde dat het bewijs kon worden gebruikt:
"Uit het gegeven dat de strafzaak tegen appellant is geseponeerd, volgt niet dat de burgemeester het bewijsmateriaal uit die strafzaak niet aan het bij de rechtbank bestreden besluit ten grondslag mocht leggen. De burgemeester diende een eigen beoordeling te maken van hetgeen is opgenomen in onder meer de processen-verbaal die aan het bij de rechtbank bestreden besluit ten grondslag zijn gelegd (..)."
Over (het uitgaan van) de juistheid van de verklaringen overweegt de Afdeling:
"Zoals de rechtbank met juistheid onder verwijzing naar vaste jurisprudentie van de Afdeling (onder meer de uitspraak van 28 juli 2010 in zaak nr. 201000947/1/H3) heeft overwogen, mag het bestuursorgaan in beginsel uitgaan van de juistheid van de inhoud van een op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal. Dit houdt in een geval als hier aan de orde in, dat het bestuursorgaan ervan mag uitgaan dat de verklaring van een getuige juist is weergegeven in het op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakte proces-verbaal. De rechtbank heeft in hetgeen [appellant] heeft aangevoerd terecht geen grond gezien om te komen tot het oordeel dat het bestuursorgaan niet daarvan mocht uitgaan."
